رها شدن بر گرده ی باد است و

با بی ثباتی ی سیماب وار_ هوا بر آمدن

به اعتماد_ استقامت_ بال های خویش.

وگرنه مساله یی نیست:

پرنده ی نو پرواز

بر آسمان_ بلند

                        سرانجام

                                     پر باز می کند.

جهان_ عبوس را به قواره ی همت خود بریدن است

آزادگی را به شهامت آزمودن است و

رهایی را اقبال کردن

حتی اگر زندان

                   بالش_ گرمی ست

                   از بافه ی_ عنکبوت و تارک پیله.

رهایی را شایسته بودن است

حتی اگر رهایی

                   دام باشه و قرقی ست

                   یا معبر_ پر درد_ پیکانی

از کمانی.

وگرنه مساله یی نیست:

پرنده ی نو پرواز

بر آسمان_ بلند

                   سرانجام

                                پر باز می کند.

                                                                                            احمد شاملو